อธิบายกฎงบ 50/30/20 (พร้อมมุมของการบันทึก)
ความจำเป็น ความต้องการ การออม อธิบายแบบง่าย วิธีใช้กฎ 50/30/20 และติดตามความคืบหน้าโดยไม่ต้องมีสเปรดชีตสมบูรณ์แบบ
กฎ 50/30/20 เป็นเข็มทิศที่จำง่าย สำหรับความจำเป็น ความต้องการ และการออม ไม่ใช่กฎเหล็กทางศีลธรรม มันช่วยให้เห็นการจัดสรรในพริบตา มันไม่รู้จักค่าเช่า เมือง หรือช่วงที่ใช้หนี้หนัก
ความจำเป็นทำให้ชีวิตเดินได้: ที่อยู่ ของชำ การเดินทาง ประกัน และยอดชำระหนี้ขั้นต่ำ ความต้องการคือไลฟ์สไตล์ที่ยืดหยุ่น การออมรวมเงินสำรองฉุกเฉิน การลงทุน และการจ่ายหนี้เพิ่ม เก็บหมวดละเอียดไว้เพื่อวินิจฉัย แล้วยกขึ้นเป็นสามถังเพื่อคิดเปอร์เซ็นต์
วิธีคำนวณจากตัวเลขจริง

- เริ่มจากเงินได้หลังหัก ไม่ใช่เงินเดือนก่อนหัก
- รวมความจำเป็นจากหมวดที่บันทึกไว้
- รวมความต้องการ
- รวมการออมและการจ่ายหนี้เพิ่ม
- เปลี่ยนแต่ละก้อนเป็นเปอร์เซ็นต์ของเงินได้หลังหัก
- เลือกเปอร์เซ็นต์เพียงตัวเดียวที่จะปรับในเดือนหน้า
คำนวณจากยอดที่บันทึก ไม่ใช่จากโปสเตอร์ ปรับทีละตัวเลข การเช็กความต้องการในวันที่ 15 กันเกลียวสัปดาห์สุดท้ายที่คุ้นเคยได้ดีกว่าสโลแกนใด ๆ
เมื่อไหร่ที่อัตราบนโปสเตอร์ควรถูกมองข้ามอย่างซื่อตรง
เมืองที่ค่าเช่าสูงและการเร่งใช้หนี้อาจบิด 50/30/20 อย่างสมเหตุสมผล ความซื่อตรงชนะความอาย ถ้าความจำเป็นสูงเพราะโครงสร้าง การสนทนาที่มีประโยชน์คือรายรับและที่อยู่ในช่วงเวลาที่ยาวขึ้น ไม่ใช่การอดกาแฟอีกสัปดาห์ซึ่งขยับบรรทัดค่าเช่าไม่ได้
อย่าซ่อนการอัปเกรดไลฟ์สไตล์เป็นความจำเป็นเพื่อรักษาอีโก้ ถ้ากองสตรีมมิงและอาหารสั่งกลับเป็นความต้องการ ให้ติดป้ายว่าความต้องการ กฎนี้ช่วยหมวดที่เป็นการเมืองไม่ได้
ใช้เป็นมุมของการบันทึก ไม่ใช่ศาสนาใหม่
เก็บหมวดใช้ทุกวันไว้แปดถึงสิบสองหมวด เดือนละครั้ง ม้วนพวกมันเป็นความจำเป็น / ความต้องการ / การออม จะได้ทั้งมุมวินิจฉัย (ทานนอกบ้านดัง) และมุมจัดสรร (ความต้องการอยู่ที่ 41%)
ถ้าความต้องการสูง ยังต้องเลือกคันโยกเดียว: เดลิเวอรี ช้อปปิ้ง หรือการสมัครสมาชิกที่ไม่ได้ใช้ คำคล้องเป็นแผนที่ คนขับยังเป็นเรา
บางคนใช้ TrackMyExpense บันทึกทุกวันและดูรายงานแบบเบา ๆ บางคนใช้สมุด ระบบที่น่าเล่าต่อคือระบบที่ยังเปิดในเดือนหน้า
คู่มือเพิ่มเติมเรื่องการใช้เงิน งบประมาณ และนิสัยอยู่ในบล็อก TrackMyExpense กำลังดูแอปอยู่? ดูแอปบันทึกรายจ่าย ตัวสแกนใบเสร็จ หรือหน้าแรก